بی‌سابقه بودن پدیده‌ی بسیج خواهران را باید در ذات دعوت انبیای الهی و در ریشه‌های اندیشه‌ی آزاد‌ی‌خواهانه، مردم محور، ظلم‌ستیز، کرامت‌بخش و... انقلاب اسلامی ایران، جستجو کرد. این مقاله به بیان نقش زنان در دوران هشت سال دفاع مقدس پرداخته و در پی اثبات فرضیه‌ی حضور آنان در اغلب عرصههای دفاع مقدس در جنوب؛ خرمشهر و آبادان، کرمانشاه، ایلام و غیره می‌باشد. جمع‌آوری کمک‌ها‌ی مردمی، بدرقه‌ی رزمندگان در حین اعزام، پشتیبانی روانی و عاطفی زنان از رزمندگان، ایفای نقش مادری و همسری در نبود مردان، حمایت‌ها‌ی مادی و پولی، تبلیغات فرهنگی و اطلاعاتی، حضور مستقیم در جنگ؛ پرستاری و مداوای رزمندگان مجروح، شرکت در تشییع و تدفین شهدا، ازجمله مهم‌ترین عرصه‌هایی هستند که زنان لرستانی با حضور فعال خود در آن عرصه‌ها، زیباترین و تأثیرگذارترین صحنه‌های دفاع مقدس را خلق نمودند و پیوسته کوشیدند تا در جبهه و پشت جبهه و در کنار مردم جنگ زده صحنه‌هایی از ایثار و شور و ایمان که قلب را می‌لرزاند به تصویر بکشند. اعتراض برای آنان در زندگی که برایشان پیش آمده بود جایی نداشت.
