هدف از مقاله حاضر بررسی نقش زنان در ترویج فرهنگ صبر، ایثار و پایداری در دوران دفاع مقدس می باشد. روش کار در این مقاله توصیفی- تحلیلی است که از روش اسنادی و میدانی استفاده شدهاست. به منظور گردآوری اطلاعات، پرسشنامههایی برای مصاحبه در چارچوب تاریخ شفاهی تنظیم گردید که با زنان ایثارگر، همسران و مادران شهدا، جانبازان، آزادگان و رزمندگان مصاحبه شدهاست که جامعه آماری پژوهش را تشکیل میدهند. پرسش اصلی مقاله حاضر این است که نقش زنان در ترویج فرهنگ صبر، ایثار و پایداری در دوران دفاع مقدس چگونه بوده است؟ بدیهی است قبل از پاسخ به این پرسش باید به برخی پرسشهای دیگری همچون، زنان در حوزه تبلیغاتی جنگ چه فعالیتهایی داشتند؟ زنان از نظر پایداری و مقاومت چه تأثیراتی بر روی جامعه و رزمندگان گذاشتند؟ پاسخ داده شود. فرضیه اصلی مقاله این است که زنان ایران اسلامی با الگوگیری از اسوههای صبر و استقامت دین اسلام نظیر حضرت فاطمه(س) و حضرت زینب(س) مردان را تشویق می کردند که به جبهههای نبرد بروند و با سخنرانی در مراسم اعزام و تشییع شهدا روحیه صبر و استقامت را به جامعه تزریق میکردند و با حفظ شئون اسلامی و انجام فعالیتهای فرهنگی، امدادگری و پشتیبانی در زیر آتش دشمن در اردوگاههای مهاجران جنگی و سنگرهای رزمندگان عامل مثبتی در روحیهگیری افراد محسوب میشدند و نقشی عظیم در پیشبرد اهداف دفاع داشتند
فلاح توتکار، حجت و عبدالرحیمی، زهرا. (1404). نقش زنان در ترویج فرهنگ صبر، ایثار و پایداری (مطالعه موردی زنان گیلانی در دفاع مقدس). مطالعات راهبردی زنان، دفاع و صلح، 2(1)، 78-94.
MLA
فلاح توتکار، حجت, و عبدالرحیمی، زهرا. "نقش زنان در ترویج فرهنگ صبر، ایثار و پایداری (مطالعه موردی زنان گیلانی در دفاع مقدس)", مطالعات راهبردی زنان، دفاع و صلح, 2, 1, 1404, 78-94.
HARVARD
فلاح توتکار حجت, عبدالرحیمی زهرا. (1404). 'نقش زنان در ترویج فرهنگ صبر، ایثار و پایداری (مطالعه موردی زنان گیلانی در دفاع مقدس)', مطالعات راهبردی زنان، دفاع و صلح, 2(1), pp. 78-94.
CHICAGO
حجت فلاح توتکار و زهرا عبدالرحیمی, "نقش زنان در ترویج فرهنگ صبر، ایثار و پایداری (مطالعه موردی زنان گیلانی در دفاع مقدس)," مطالعات راهبردی زنان، دفاع و صلح, 2 1 (1404): 78-94,
VANCOUVER
فلاح توتکار حجت, عبدالرحیمی زهرا. نقش زنان در ترویج فرهنگ صبر، ایثار و پایداری (مطالعه موردی زنان گیلانی در دفاع مقدس). زنان ، دفاع و صلح. 1404;2(1):78-94.